Το θρυλικό έργο του Μάρκ Τουέιν παίζεται στο θέατρο Άλφα–Ληναίος-Φωτίου
Μια πολυτάλαντη ομάδα δημιουργών ενώνει τις δυνάμεις της και, υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση του Γιώργου Τζαβάρα, ζωντανεύοντας το κλασικό αριστούργημα του Μαρκ Τουέιν «Οι περιπέτειες του Τομ Σόγιερ».
Μια παράσταση με μαγικά εικαστικά τοπία (χρησιμοποιείται ψηφιακό σκηνικό), πρωτότυπες συνθέσεις και τραγούδια και έναν ταλαντούχο οκταμελή θίασο ηθοποιών και μουσικών, που παίζουν και τραγουδούν ζωντανά επί σκηνής, θα μας παρασύρει σε μια συναρπαστική ιστορία με ακαταμάχητους χαρακτήρες. Μια ιστορία που τα έχει όλα: μυστήριο, δράση, χιούμορ και ευαισθησία, φάρσες, περιπέτειες στη φύση, ανεμελιά, φιλία, ελευθερία και αγάπη. Μια ιστορία για το ταξίδι της ζωής μας από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση.
Η Τσαμπίκα Φεσάκη παίζει στην παράσταση και μιλάει στο Infokids για την μοναδική αυτή εμπειρία.
Γιατί επιλέξατε φέτος να μπείτε σε έναν θίασο παιδικού θεάτρου;
Για πολλοστή φορά επέλεξα να είμαι σε έναν θίασο παιδικού θεάτρου. Είναι κάτι που μου ταιριάζει, μου αρέσει. Με τροφοδοτεί με ενέργεια και ζωντάνια. Είναι ένας ωραίος τρόπος να ξεκινάς τη μέρα σου δημιουργικά και να την συνεχίζεις με καλή διάθεση και χαρά.
Τα παιδιά είναι πιο απαιτητικοί θεατές;
Τα παιδιά είναι άκρως απαιτητικοί θεατές. Εάν δεν τους πείσεις, εάν δεν καταφέρεις να τους πάρεις μαζί σου, τότε τα πράγματα είναι δύσκολα. Οι μεγάλοι πολλές φορές ανέχονται σιωπηλά ακόμα και ένα θέαμα που δεν τους συγκινεί. Τα παιδιά είναι “σκληρά”, δεν χαρίζονται στην ψευτιά. Τα παιδιά είναι ροκ και το ροκ άμα δεν το ‘χεις να το φοβάσαι.
Πόσο επίκαιρος είναι στις μέρες μας ο Μαρκ Τουέιν και ο αμερικάνικος Μισισιπής όπου ζει ο Τομ Σογιερ;
Ο Μάρκ Τουέιν και ο αμερικάνικος Μισισιπής είναι η μνήμη των παιδικών μας χρόνων, τα παιχνίδια και οι σκανταλιές, οι διακοπές στο χωριό, τα καλοκαίρια στο νησί. Οι μεγάλοι συγκινούνται γιατί θυμούνται ” τις εποχές που ήταν κι αυτοί παιδιά κι έκαναν κι εκείνοι που και που καμιά μικρούλα σκανταλιά” και οι μικροί θεατές συνδέονται απόλυτα με αυτό που βλέπουν γιατί είναι ήδη εκεί, έτοιμοι να παίξουν και να ζήσουν την περιπέτεια.
Έχουν σχέση οι σκανταλιές των παιδιών τότε με αυτές των παιδιών του σήμερα;
Τα παιδιά πάντα, παντού και πάντοτε θα παίζουν και θα κάνουν τις ίδιες σκανταλιές. Μπορεί να αλλάζουν οι εποχές, το περιβάλλον , η τεχνολογία αλλά η φαντασία των παιδιών στήνει μάχες, κάνει ταξίδια , ψάχνει χαμένους θησαυρούς, τα βάζει με δράκους και θεριά και κάνει τα αδύνατα δυνατά.
Το έργο μιλάει για ανεμελιά, φιλία, ελευθερία όλα εκτός από σχολείο διάβασμα κανόνες, είναι καλό αυτό;
. Ο κόσμος των μεγάλων είναι φτιαγμένος από κανόνες, περιορισμούς ατελείωτα πρέπει και μη. Εκεί είναι και δε θα πάνε πουθενά. Δεν είναι κακό να τα αφήνουμε για λίγο όλα αυτά στην άκρη και να απολαμβάνουμε την ανεμελιά, τις χαρές της φιλίας και της ελευθερίας. Άλλωστε οι βάσεις για τους αυριανούς συνειδητοποιημένους ενήλικες βρίσκονται εκεί ακριβώς στις αξίες της ελευθερίας και των όμορφων δεσμών μεταξύ των ανθρώπων. Αυτά κάνουν τη διαφορά.
Όλοι μας χρειαζόμαστε ένα ταξίδι ζωής για να περάσουμε από την παιδικότητα στην ενηλικίωση, και για όλους είναι το ίδιο ταξίδι;
Όλοι αργά ή γρήγορα, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο περνάμε από την παιδικότητα στην ενηλικίωση. Καθένας μας είναι διαφορετικός, μοναδικός. Δε μπορεί λοιπόν παρά να ζήσει το δικό του μοναδικό ταξίδι. Μπορεί ο προορισμός να είναι ο ίδιος , οι εμπειρίες όμως του καθενός είναι ο προσωπικός του θησαυρός και κάνουν ξεχωριστό αυτό το πέρασμα.
Τι θα συμβουλεύατε τα σημερινά παιδιά τύπου Τομ Σόγιερ και τι τους γονείς τους;
Τα σημερινά παιδιά τύπου Τομ Σόγιερ θα τα συμβούλευα να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια. Όσο για τους γονείς θα τους συμβούλευα να εμπιστευθούν τα παιδιά τους, να τους χαρίσουν την αγάπη τους και σαν άλλα τόξα να εκτοξεύσουν σαν ζωντανά βέλη τα παιδιά τους να διαγράψουν τη δική τους πορεία.
