Η ομάδα Patari Project, γνωστή για τις ανατρεπτικές παιδικές παραστάσεις της Πιάνω παπούτσι πάνω στο πιάνο και Οι Χιονάνοι, ανεβαίνει στην παιδική σκηνή της Μουσικής Βιβλιοθήκης στο Μέγαρο Μουσικής, παρουσιάζοντας τον Μπαλ στον αέρα, μια παράσταση με το ιδιαίτερο αποτύπωμα της ομάδας, βασισμένη στην τεχνική της πλατφόρμας.
Οι πρωταγωνιστές της παράστασης μιλούν στο Infokids.gr για το ανατρεπτικό αυτό θεατρικό, για τους ρόλους τους και το μήνυμα που περνούν στα παιδιά μέσα από αυτό το έργο.
Συστήστε μας τον ρόλο σας με λίγα λόγια. (Αιμιλία Κεφαλά)
Η παράσταση ξεδιπλώνεται στον αέρα της νύχτας όπου η Μαριλού έχει γενέθλια.
Σβήνει 5 κεράκια στην τούρτα της και ξαπλώνει στο κρεβάτι της με τον αγαπημένο της φίλο, το κόκκινο μπαλόνι της, τον Μπαλ. Η Μαριλού είναι ένα παιδί όπως όλα τα παιδιά, τα παιδιά που συναντάμε, τα παιδιά που μεγαλώνουμε, και τα παιδιά που παραμένουμε όσα χρόνια κι αν περάσουν. Ένα παιδί που φοβάται, που ελπίζει, που φαντάζεται δίχως όριο, που εμπιστεύεται, που μαθαίνει, που ακούει, που μιλάει πολύ (πάρα πολύ!), που συναισθάνεται, που έχει ανεξάντλητο και πηγαίο χιούμορ, που αγαπά. Είναι ένα παιδί, που μετά από όλα όσα έχει πάρει κατά τη διάρκεια της παράστασης, απλώνει το χέρι της, και δίνει. Τη θαυμάζω για το θάρρος της και αν μπορούσα θα ταξίδευα μαζί της κάθε νύχτα σε όλο τον κόσμο. Από ψηλά. Πιο ψηλά. Πιο ψηλά.
Ποιον ήρωα ξεχωρίζουν οι λιλιπούτειοι θεατές; (Γιώργος Σύρμας)
Τα παιδιά δείχνουν μεγάλη αγάπη στη Μαριλού. Νομίζω πως αυτό δεν συμβαίνει μόνο επειδή είναι ο κεντρικός χαρακτήρας, αλλά κυρίως επειδή η ίδια δείχνει τόσο μεγάλη αγάπη και αφοσίωση στο μπαλόνι της, στον αγαπημένο της φίλο, τον Μπαλ. Και αυτόν τον αγαπούν πολύ. Τα παιδιά αναγνωρίζουν την φροντίδα, την λαχταρούν. Νομίζω πως είναι αυτή η αίσθηση που τα φέρνει τόσο πολύ κοντά στη μικρή Μαριλού και τον Μπαλ. Είναι υπέροχο που συχνά τα παιδιά απευθύνονται στο μπαλόνι σαν να είναι ζωντανός συμπαίκτης μας. Κάτι επί σκηνής λειτουργεί πολύ όμορφα σε αυτή τη σχέση!
Ποιο είναι το σημείο της παράστασης που πιστεύετε ότι αγαπούν περισσότερο τα παιδιά; (Ελένη Βλάχου)
Τα παιδιά τα νιώθουμε συνέχεια “μαζί” μας όσο είμαστε στην σκηνή και αυτό μας δίνει πολύ ωραία ώθηση ώστε να πηγαίνουμε την ιστορία παρακάτω. Αν πρέπει να διαλέξω μία στιγμή που τα παιδιά αγαπούν περισσότερο θα έλεγα το πρώτο πέταγμα του Μπαλ! Την πρώτη φορά που το μπαλόνι παύει να είναι ένα απλό μπαλόνι, ζωντανεύει και παίρνει την πρωτοβουλία να παρασύρει μαζί του σε ένα άγνωστο ταξίδι την Μαριλού! Είναι η εκκίνηση της περιπέτειας! Νομίζω τα παιδιά δεν το περιμένουν, εισπράττουμε κάθε φορά την έκπληξη και τον ενθουσιασμό τους!
Τα παιδιά μπορούν εύκολα να αντιληφθούν το χιούμορ μιας παιδικής παράστασης, αλλά ταυτόχρονα και μέσα από αυτό τα άκρως ενδιαφέροντα μηνύματα; Ποιο μήνυμα θα θέλατε να κρατήσουν τα παιδιά στο τέλος της παράστασης; (Γιώργος Σύρμας)
Έχω την αίσθηση ότι τα παιδιά αντιλαμβάνονται τα μηνύματα μιας παράστασης περισσότερο βιωματικά παρά εγκεφαλικά. Όταν χαρούν ή θυμώσουν ή ενθουσιαστούν με κάτι που θα συμβεί επί σκηνής, είναι ήδη έτοιμα να μεταφέρουν τις δράσεις των θεατρικών ηρώων στην δική τους καθημερινότητα, γιατί το συναισθηματικό αποτύπωμα που κουβαλούν παρακολουθώντας την παράσταση είναι πολύ έντονο. Σε όλους τους μαγικούς κόσμους που ταξιδεύει η Μαριλού, η χαρά έρχεται από την επαφή, από την επικοινωνία με τους άλλους ήρωες που συναντά. Η χαρά είναι στο “μαζί”. Αυτό για μένα είναι σπουδαίο μήνυμα της παράστασης.
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά μιας πετυχημένης παιδικής παράστασης; (Αιμιλία Κεφαλά)
Τα παιδιά είναι μικρές πανίσχυρες βόμβες εξυπνάδας. Και έχουν αστείρευτη φαντασία. Φαντασία την οποία μεγαλώνοντας, τη σχηματοποιούμε, και ονομάζουμε το τραπέζι τραπέζι και την καρέκλα καρέκλα. Στην παράσταση «ο Μπαλ στον αέρα» δεν έχουμε σκηνικά, ούτε κοστούμια. Κι όμως ταξιδεύουμε σε όποιο μέρος του κόσμου βάζει ο νους μας, και βλέπουμε δέντρα και ψάρια και παράθυρα και ρολόγια και βρύσες και τηλεοράσεις, δημιουργημένα με τα σώματα και το νου μας. Μια παιδική παράσταση, αν αφήνει μια πόρτα ανοιχτή για τη φαντασία, τότε θα είναι επιτυχημένη. Παραθέτοντας δυο πολύ γνωστές φράσεις “Less is more”, & “ Louder, Faster, Funnier”, νομίζω έχουμε δυο κλειδιά της επιτυχίας.
Έχει αλλάξει μέσα στα χρόνια το παιδικό θέατρο προκειμένου να ικανοποιήσει τους νέους κώδικες που απαιτούν τα παιδιά σήμερα; (Ελένη Βλάχου)
Μοιάζει σαν να υπάρχουν δύο κανάλια αυτή την στιγμή στο εγχώριο θέατρο για παιδιά: παιδικές παραστάσεις σταθερές σε αισθητική και νοοτροπία παλαιότερων δεκαετιών και από την άλλη καλλιτέχνες που κάνουν σοβαρή προσπάθεια να ανταποκριθούν στις ανάγκες των σημερινών παιδιών στο εδώ και τώρα σε βάθος, όχι απλά να τα εντυπωσιάσουν. Από την άλλη, η προσπάθεια «να ικανοποιήσουμε αυτό που τα παιδιά απαιτούν» μπορεί να είναι και προβληματική. Η διαδικασία ιδανικά πρέπει να πηγαίνει και ανάποδα νομίζω, γιατί το παιδικό θέατρο έχει την δύναμη να διαμορφώσει τα παιδιά. Να δίνουμε στα παιδιά όχι μόνο αυτό που εκ πρώτης ζητούν αλλά και κάτι παραπάνω. Το πρώτο βήμα πάντως, ναι, είναι να αφουγκραζόμαστε τις ανάγκες τους και είμαι αισιόδοξη ότι αυτό πάει και θα πηγαίνει όλο και καλύτερα!
Ο Μπαλ στον Αέρα
Ιδέα: Σοφία Πάσχου, Αγγελική Μαχαίρα, Σάντυ Σπυρίδη, Εριφύλη Στεφανίδου, Υβόννη Τζάθα
Σκηνοθεσία: Σοφία Πάσχου
Βοηθός σκηνοθέτις: Εριφύλη Στεφανίδου
Σχεδιασμός φωτισμού: Γιώργος Ψυχράμης
Φωτογραφίες, βίντεο: Παναγιώτης Μαΐδης
Μουσική Βιβλιοθήκη του Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη, Αθήνα 11521,
210 72 82 778
Διαβάστε επίσης:
Να τους ζήσει! Γνωστός δημοσιογράφος έγινε μπαμπάς για δεύτερη φορά – Η πρώτη φωτό του μωρού
Μία μεγάλη αποκριάτικη γιορτή για τους μικρούς μασκαράδες στο Ζάππειο
