Ο Γιώργος Χριστόπουλος, πρόεδρος ΟΙΕΛΕ, μιλάει στο infokids για την Πανελλήνια ημέρα Ενδοσχολικής βίας και εκφοβισμού.
Τι ορίζει την ενδοσχολική βία; Και τι τον εκφοβισμό;
«Η ενδοσχολική βία είναι ένα πλατύ φαινόμενο και σχετίζεται με την γιγάντωση της νεανικής παραβατικότητας που παρατηρούμε καθημερινά σε χώρους που κινούνται οι νέοι άνθρωποι. Ο εκφοβισμός είναι παραφυάδα του φαινομένου της βίας. Παρατηρείται κυρίως μεταξύ μαθητών, αλλά είναι κρίσιμο να σημειωθεί ότι εντείνεται και το φαινόμενο του γονεϊκού εκφοβισμού εναντίον εκπαιδευτικών που επηρεάζει δυσμενέστατα την εκπαιδευτική διαδικασία και τροφοδοτεί το φαινόμενο της βίας. Ο εκπαιδευτικός, απροστάτευτος από την πολιτεία και πιεσμένος από γονείς που ζητούν επιτακτικά «καλούς» βαθμούς και διακριτική μεταχείριση των παιδιών τους, δεν έχει πλέον την παιδαγωγική εξουσία να κρατήσει την τάξη και να αποτρέψει τη νεανική βία».
Μας περιγράφετε την έκταση του προβλήματος;
«Όπως προανέφερα, το πρόβλημα γιγαντώνεται. Ο περιορισμός των φαινομένων της βίας στο χώρο της εκπαίδευσης σχετίζεται άμεσα με την συστηματική αντιμετώπιση της κοινωνικής παθογένειας. Μια παθογένεια που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το πλαίσιο της σύγχρονης ζωής τα τελευταία 50 χρόνια, μια ιστορική περίοδο που κυριαρχεί στο δυτικό κόσμο το δόγμα της «αγοράς». Πλέον τα πάντα, ακόμη και η ανθρώπινη πνευματική δημιουργία, η τέχνη, ο πολιτισμός, η εκπαίδευση, αξιολογούνται ως εμπορικά προϊόντα. Ο κοινωνικός ιστός διαρρηγνύεται και τα δημόσια αγαθά συνεχώς υπονομεύονται. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο που χαρακτηρίζεται από την επιβίωση του «ισχυρότερου» και τον υποβιβασμό κάθε ανθρώπινης αξίας σε εμπόρευμα, είναι εύλογο να κυριαρχεί η απληστία, ο ατομικισμός, ο κυνισμός και να υποχωρούν αξίες, όπως η αλληλεγγύη, η ενσυναίσθηση, η ανθρωπιά».
Ευτελισμός ακόμη και της ανθρώπινης ζωής
«Σε μια τέτοια κατάσταση, διαπιστώνουμε τη σταδιακή αλλαγή στις ζωές των ανθρώπων. Οι πολιτικές που υπαγορεύονται από το δόγμα της αγοράς γεννούν ανισότητες και αυτές με τη σειρά τους γεννούν την κοινωνική αναταραχή, το αίσθημα αδικίας και τη βία. Τα παιδιά εμπνέονται πλέον από κοινωνικά πρότυπα που προμοτάρουν τον εύκολο πλουτισμό ακόμη και με έκνομες μεθόδους, την αντιμετώπιση της γυναίκας ως «αντικειμένου», τον ευτελισμό ακόμη και της ίδιας της ανθρώπινης ζωής. Δείτε το περιεχόμενο πολλών βιντεοπαιχνιδιών ή διαβάστε στίχους της τραπ και θα αντιληφθείτε ότι το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο από όσο νομίζουμε».
Και τι θα μπορούσε να γίνει ώστε να περιοριστούν τα φαινόμενα;
«Το να λέμε ότι θα λύσουμε το πρόβλημα με την ψήφιση κάποιων νόμων, χωρίς να αντιμετωπιστούν οι βαθύτερες αιτίες που έχουν προκαλέσει την κοινωνική απορρύθμιση εδώ και μερικές δεκαετίες, είναι ουτοπικό. Ωστόσο, είναι χρήσιμο, στο επίπεδο των παιδιών να αυστηροποιηθεί ο πειθαρχικός κώδικας στα σχολεία (που έχει χαλαρώσει επικίνδυνα) και να δοθεί μεγαλύτερη αυτονομία στους συλλόγους των εκπαιδευτικών για να χειρίζονται πιο αποτελεσματικά παραβατικά φαινόμενα. Είναι απολύτως αναγκαίο να αποκατασταθεί το στάτους του εκπαιδευτικού ως λειτουργού της εκπαίδευσης και να ισχυροποιηθεί ο ρόλος του για να αντιμετωπίζει πιο αποτελεσματικά τις πιέσεις που του ασκούνται».
Διαβάστε επίσης:
Bullying: Ένα υπέροχο podcast για παιδιά, απαντά με τον πιο απλό τρόπο στις δικές τους απορίες
