Μια βουτιά μπορεί να κρατήσει λίγα δευτερόλεπτα. Οι συνέπειές της, όμως, μπορεί να διαρκέσουν μια ολόκληρη ζωή.
Ο σοβαρός τραυματισμός ενός 16χρονου στην Περαία Θεσσαλονίκης, έπειτα από βουτιά στη θάλασσα, έφερε ξανά στο προσκήνιο έναν κίνδυνο για τον οποίο, όπως φαίνεται, μιλάμε πολύ λιγότερο απ’ όσο θα έπρεπε.
Με αφορμή το νέο αυτό περιστατικό, ο Δημήτρης Αντωνίου, ο οποίος σε ηλικία μόλις 16 ετών υπέστη κάκωση νωτιαίου μυελού από βουτιά, απευθύνει μέσα από τα social media μια συγκλονιστική έκκληση προς όλους τους γονείς.
«Τα παιδιά δεν γνωρίζουν πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει μια βουτιά»
«Πόσοι άνθρωποι έχουν σπάσει τη σπονδυλική τους στήλη από βουτιά σε ελληνική παραλία; Κανείς δεν ξέρει», γράφει.
Όπως επισημαίνει, στη χώρα μας δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία που να καταγράφουν αυτού του είδους τα ατυχήματα, με αποτέλεσμα να παραμένουν σχεδόν αόρατα, παρότι κάθε χρόνο νέοι άνθρωποι τραυματίζονται σοβαρά.
Ο ίδιος επισκέπτεται συχνά σχολεία και μιλά στους μαθητές για την πρόληψη των ατυχημάτων. Εκεί διαπιστώνει κάτι που τον προβληματίζει ιδιαίτερα: τα περισσότερα παιδιά δεν γνωρίζουν ότι μια βουτιά σε ρηχά νερά ή σε άγνωστο βυθό μπορεί να προκαλέσει κάταγμα στη σπονδυλική στήλη και μόνιμη παράλυση.
«Από τους πρώτους οκτώ ανθρώπους που γνώρισα στο νοσοκομείο με κάκωση νωτιαίου μυελού, οι πέντε είχαν τραυματιστεί από βουτιά στη θάλασσα. Κι όμως, σχεδόν κανένα παιδί δεν το φαντάζεται», αναφέρει.
«Ούτε εγώ ήξερα…»
Ο Δημήτρης Αντωνίου μοιράζεται και τη δική του ιστορία.
Όταν τραυματίστηκε, στα 16 του χρόνια, δεν μπορούσε να αντιληφθεί τι πραγματικά είχε συμβεί.
«Όταν ο γιατρός μού είπε ότι έχω σπάσει τρεις σπονδύλους στον αυχένα, του απάντησα: “Δεν πειράζει, γιατρέ. Έχω ξανασπάσει χέρι. Θα κολλήσει”. Δεν ήξερα τι σημαίνει κάκωση νωτιαίου μυελού. Δεν ήξερα ότι μια στιγμή μπορεί να αλλάξει μια ζωή.»
Η προσωπική του εμπειρία είναι ο λόγος που σήμερα επιμένει ότι η ενημέρωση πρέπει να ξεκινά από πολύ μικρή ηλικία.
Ένα μήνυμα προς όλους τους γονείς
Η προτροπή του προς τους γονείς είναι απλή αλλά ουσιαστική:
«Μιλήστε στα παιδιά σας. Εξηγήστε τους τους κινδύνους πριν βρεθούν μπροστά τους.»
Όπως τονίζει, τα παιδιά δεν χρειάζονται φόβο. Χρειάζονται γνώση.
«Δεν λέω να μην κάνουν βουτιές. Κι εγώ τις λάτρευα. Αυτό που λέω είναι να τις κάνουν με τρόπο που θα τους επιτρέπει να κάνουν βουτιές και αύριο, και του χρόνου, και για μια ζωή.»
Τι πρέπει να θυμούνται τα παιδιά πριν από κάθε βουτιά
Οι ειδικοί συνιστούν στους γονείς να υπενθυμίζουν στα παιδιά τους μερικούς βασικούς κανόνες ασφαλείας:
- Δεν βουτάμε ποτέ σε άγνωστα νερά.
- Ελέγχουμε πάντα το βάθος πριν από κάθε βουτιά.
- Αποφεύγουμε τις βουτιές σε περιοχές με βράχια ή όπου δεν γνωρίζουμε τον βυθό.
- Δεν παρασυρόμαστε από φίλους ή προκλήσεις.
- Αν δεν είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι είναι ασφαλές, μπαίνουμε στη θάλασσα από την ακτή.
Μια συζήτηση μπορεί να σώσει μια ζωή
Κάθε καλοκαίρι οι γονείς μιλούν στα παιδιά τους για το αντηλιακό, την ενυδάτωση και το κολύμπι με ασφάλεια. Ίσως ήρθε η ώρα να προσθέσουν ακόμη μία κουβέντα: εκείνη για τις βουτιές.
Γιατί, όπως μας υπενθυμίζει η ιστορία του Δημήτρη Αντωνίου, η γνώση μπορεί να αποτρέψει ένα ατύχημα που αλλάζει τα πάντα. Και αυτή η συζήτηση μπορεί να αποδειχθεί η πιο σημαντική του καλοκαιριού.
