Αρχική Σχολή Γονέων Να είσαι ενήλικας, να έχεις παιδιά και να εξαρτάσαι οικονομικά από τους γονείς σου –συμβαίνει και σ'εσένα;

Να είσαι ενήλικας, να έχεις παιδιά και να εξαρτάσαι οικονομικά από τους γονείς σου –συμβαίνει και σ'εσένα;

«Νομίζεις νιώθω καλά, που κοντεύω 40, έχω δύο παιδιά και περιμένω από τη μάνα μου να ‘τσοντάρει’ για το μπαλέτο και να φέρει κανένα φαΐ;», μου είπε πρόσφατα καλός μου φίλος, μπαμπάς δύο μικρών παιδιών, εργαζόμενος και αυτός και η γυναίκα του –και, μάλιστα, μορφωμένα και αξιόλογα παιδιά. Δύο μισθοί, σπίτι δικό τους, δύο αυτοκίνητα (παλιά), έξοδα πολύ μετρημένα –για τα βασικά. Κι, όμως, στο τέλος του μήνα δεν περισσεύει ούτε ευρώ. Και είναι τυχεροί που έχουν τους παππούδες, ο καθένας με τον τρόπο του, να βοηθούν. Είναι τυχεροί. Αλλά νιώθουν ντροπιασμένοι –και νομίζω, ότι πολλοί από εσάς καταλαβαίνετε τι θέλω να πω.

Προσπάθησα να τον κάνω να νιώσει καλύτερα, λέγοντάς του, ότι δεν θα πρέπει να νιώθει έτσι, γιατί αυτή είναι λίγο-πολύ η κατάσταση για όλους. Γιατί δεν είναι δική του ευθύνη –εκείνος κάνει το καλύτερο που μπορεί για την οικογένειά του. Ότι, τέλος πάντων, μπορεί να μην είχε φανταστεί, ότι σε αυτή την ηλικία θα εξαρτιόταν ακόμα οικονομικά από τους γονείς του, αλλά έτσι είναι η ελληνική οικογένεια: κράτα με να σε κρατώ. Ποιος Έλληνας γονιός γυρνά την πλάτη στα οικονομικά προβλήματα του παιδιού του;

Από την άλλη, όμως, πόσα προβλήματα, μπορεί να δημιουργήσει αυτή η αλληλεξάρτηση στον σημερινό γονιό; Ρωτήσαμε γι’αυτό την συστημική ψυχοθεραπεύτρια κ. Μαρία Αθανασιάδου, η οποία αρχικά περιγράφει τα συναισθήματα του ενήλικα που εξαρτάται οικονομικά από τους γονείς του και στην συνέχεια προτείνει λύσεις:

Χαμηλή Αυτοεκτίμηση: "Δεν μπορώ να είμαι κύριος του εαυτού μου". "Ευνουχισμός και ανεπάρκεια να είμαι αυτόνομος, δημιουργικός, παραγωγικός". "Απέτυχα να εξελιχθώ σε κάθε επίπεδο". "Γυρνάω στην ηλικία των 15 χρονών, που θα πρέπει να χαρτζιλικώνομαι από τους γονείς μου, για να κάνω κάτι". Αυτές είναι μερικές από τις συνηθισμένες σκέψεις, που οδηγείται να κάνει ένας άνθρωπος, όταν αποκτά οικονομική εξάρτηση. Το ίδιο μπορεί να αισθάνονται και οι γονείς, σκεπτόμενοι ότι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν σε αυτό το οικονομικό βάρος ή, ότι δεν μπορούν να δώσουν οριστική λύση στο πρόβλημα του παιδιού τους.

Στρες, Γκρίνια και Απαισιοδοξία: Εάν οι καταστάσεις είναι αδιέξοδες, τουλάχιστον για το παρόν, αυτό πιέζει και τις δύο πλευρές και έτσι γεμίζουν οι ψυχές με έντονο, μη δημιουργικό άγχος και γκρίνια για τις άσχημες καταστάσεις. Επιρρίπτονται ευθύνες για το τι δεν πήγε καλά και οι εντάσεις δίνουν και παίρνουν.

Ενοχές και Κατάθλιψη: "Κανονικά θα έπρεπε εγώ να στηρίζω τους γονείς μου και όχι εκείνοι εμένα, τώρα που έχουν μεγαλώσει". "Έχουν στερηθεί τόσα πράγματα, για να μας μεγαλώσουν. Και τώρα στην ηλικία των 30+ εξακολουθούμε και τους βάζουμε σε στέρηση;". Νιώθουμε ηθικά και βαθύτατα υποχρεωμένοι απέναντι στην πατρική μας οικογένεια. Δεν μπορούμε να τους το ξεπληρώσουμε, τους βλέπουμε να ζορίζονται και αυτό μας γεμίζει πολλές ενοχές και στεναχώρια. Εξίσου οι γονείς έχοντας κάνει όνειρα για τα παιδιά τους, να τα καμαρώσουν βλέποντας τα να προχωράνε μπροστά, αισθάνονται ψυχολογικά καταρρακωμένοι που γυρνάνε πάλι στα ίδια.

Πώς μπορούμε να ανακουφιστούμε; Τι είναι καλό να σκεφτόμαστε; Πώς πρέπει να το διαχειριστούμε;

Αφήστε τις ενοχές στην άκρη: Ωραία ναι, κάναμε λάθη. Σίγουρα δεν μας αρέσει να επιβαρύνουμε τους γονείς μας οικονομικά. Μας τιμά το γεγονός, ότι έχουμε επίγνωση και αξιοπρέπεια. Όπως και το ότι δεν επιθυμούμε την περαιτέρω ταλαιπωρία της οικογένειας μας. Μπορούμε, όμως, να επιλέξουμε κάτι διαφορετικό σαν εναλλακτική λύση; Η ανάγκη μας έχει σαν στόχο την επί τούτου επιβάρυνση της πατρικής τσέπης; Σκεφτείτε λίγο εσείς, τι θα κάνατε για το δικό σας παιδί; Θα το κατηγορούσατε για την δυσκολία του;

Βάλτε νέες ισορροπίες μεταξύ σας: Γονείς, μην ξεχνάτε πως δεν απευθύνεστε σε 5χρονα παιδιά και ότι δεν χρειάζεται να τους υπενθυμίζετε καθημερινά, ότι τα πράγματα είναι δύσκολα. Ενθαρρύνετέ τα να μην το βάλουν κάτω και να συνεχίσουν να προσπαθούν για την ορθοπόδηση τους. Στα ενήλικα παιδιά από την άλλη έχουμε να τονίσουμε, ότι δεν είναι συνετό να μπερδευτούν. Λαμβάνετε οικονομική ενίσχυση, αλλά δεν σας καθιστά αυτό ανάπηρους να παλέψετε για την οικονομική σας ανέλιξη. Δεν είστε κάτω από την ομπρέλα των γονιών σας, επειδή σας βοηθούν. Πάρτε την ζωή στα χέρια σας!

Διατηρήστε καλή επικοινωνία: Να συζητάτε ανοιχτά για ό,τι σας απασχολεί πάνω στο ζήτημα της οικονομικής βοήθειας, με απόλυτο σεβασμό και με ισότιμες προσεγγίσεις. Δεν επιρρίπτουμε ευθύνες, δεν χειραγωγούμε, δεν πατάμε στην συναισθηματική ευαλωτότητα. Μιλάμε για μία καλή συνεργασία, η οποία επιτυγχάνεται όταν εκφράζονται ανοιχτά τα συναισθήματα και υπάρχει πάντα η καλή πρόθεση να είναι ικανοποιημένα όλα τα μέρη. Δεν κρίνουμε, δεν κατηγορούμε. Προτεραιότητα δίνουμε στην κατανόηση!

Συγκεκριμενοποιήστε τις τωρινές σας ανάγκες και καταστρώστε κάποιο σχέδιο επίλυσης: Χωρίς να σας πιάνει πανικός και άγχος, προσπαθήστε να μην υπερ-γενικεύετε τα προβλήματά σας. Μείνετε στα πιο σημαντικά και με την βοήθεια των οικείων σας σχεδιάστε τα βήματα προς την καλύτερη διαχείρισή τους.

Διαχωρίστε την οικονομική βοήθεια από τον ουσιαστικό ευνουχισμό: Τα οικονομικά προβλήματα και η ενίσχυση από την οικογένεια δεν είναι αυτό που μας στερεί από επάρκεια. Ακόμα και λάθη να έχουν γίνει, άνθρωποι είμαστε όχι ρομπότ. Δεν χρειάζεται να χτυπήσεις την αυτοεικόνα σου. Αυτή θα χαλάσει, γιατί εσύ θα σε ρίξεις στα τάρταρα. Λάβε γνώση των πραγματικών ευθυνών και προσπάθησε να μπεις διορθωτικά. Μην στέκεσαι τόσο στην βοήθεια, που λαμβάνεις, αλλά στάσου στο πώς θα διορθώσεις τα κακώς κείμενα.

Μην μπερδεύετε την οικονομική βοήθεια με τον έλεγχο: Δεν υπάρχει θέση εξουσίας σε αυτό το συμβόλαιο ενίσχυσης. Οι γονείς όταν βοηθούν το παιδί τους, δεν συνεπάγεται αυτό, ότι θα του ελέγχουν και την ζωή.

Ορίστε κανόνες που να εξυπηρετούν και τις δύο πλευρές: Το ξεκάθαρο πλαίσιο πάντα βοηθά να γνωρίζουμε τα όρια του καθενός και να αποφεύγονται έτσι οι τυχόν παρεξηγήσεις.

Δείξτε εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλο: Μέσα στην οικογένεια, ανά πάσα στιγμή μπορεί να προκληθεί μία κρίση σε κάποιο μέλος της. Ο ένας χρειάζεται την συμπαράσταση του άλλου. Για να υπάρξει κάποια στιγμή ανάκαμψη, πρέπει να αναδείξετε τα δυνατά κομμάτια του χαρακτήρα σας και όχι τις αδυναμίες. Ως γονείς ούτε να υπερπροστατέψετε, ούτε να υποτιμήσετε τα παιδιά σας! Τα ενήλικα παιδιά, να μην βολευτείτε στο έτοιμο και το σίγουρο, να εμπιστευθείτε τον εαυτό σας περισσότερο και να κυνηγήσετε την αυτονόμηση σας, γιατί αυτή σας αξίζει, όσο δύσκολη κι αν φαίνεται!

Μην παρατήσετε τα βήματα αυτονόμησης και ανεξαρτητοποίησης: Όχι για να αποδείξετε, ότι έχετε φιλότιμο, αλλά γιατί δεν σας συμφέρει να βαλτώσετε και να βολευτείτε στην συμβίωση με την πατρική σας οικογένεια. Θα παραμείνετε, για όσο την έχετε πραγματικά ανάγκη, αλλά μην σταματήσετε να ψάχνετε τρόπους για να σταθείτε στα πόδια σας. Είναι δύσκολα τα πράγματα εκεί έξω, αλλά έχετε περισσότερες πιθανότητες να πετύχετε εάν βηματίζετε, παρά όταν απελπίζεστε καθηλωμένοι μέσα στο σπίτι.

Κρατήστε τον ρεαλισμό σας, αλλά κάνοντας όνειρα και ελπίζοντας σε ένα καλύτερο αύριο: Η ισορροπία είναι απαραίτητη ανάμεσα στην πραγματικότητα, αλλά και στο πώς βλέπετε το μέλλον σας.


Επικοινωνήστε μαζί μας:
Μύλων 75 104 41 Αθήνα
210 5121893

τηλεφωνήστε μας για οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία

news@infokids.gr

για νέα, πληροφορίες, εκδηλώσεις ή Δελτία τύπου

info@infokids.gr

για ερωτήσεις και πληροφορίες σχετικά με το site μας

Το περιεχόμενο της ιστοθέσης είναι μόνο για ενημερωτικό σκοπό και δεν θα πρέπει να αντικαθιστά οποιαδήποτε ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή και θεραπεία που χορηγείται από τον γιατρό σας ή από τον εξειδικευμένο επιστήμονα υγείας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, μεταβίβαση, διανομή ή αποθήκευση μέρους ή του συνόλου του περιεχομένου σε οποιαδήποτε μορφή, χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση του νομικού τμηματος του Infokids.