Κι όμως μερικές φορές μια απλή κουβέντα από εμάς μπορεί να βοηθήσει τα ντροπαλά παιδιά να ανοιχτούν και να γίνουν πιο κοινωνικά.
Το έχουμε ζήσει οι περισσότεροι γονείς. Ένα ντροπαλό παιδί, ένα παιδί που λαχταράει να παίξει με τα άλλα παιδάκια αλλά ντρέπεται. Και παρότι με τον χρόνο και μεγαλώνοντας, το παιδί μας θα αναπτύξει περισσότερη αυτοπεποίθηση και κοινωνικές δεξιότητες, η δική μας παρέμβαση κάποιες φορές μπορεί να το βοηθήσει να «λυθεί». Κάτι τέτοιο διαβάσαμε στην παρακάτω ανάρτηση της νηπιαγωγού Ελίνας Μαυροπούλου στο Facebook.
«Ήμουν στην παραλία. Δίπλα μου καθόταν μια οικογένεια με ένα κοριτσάκι. Λίγο πιο πέρα, άλλα παιδιά, περίπου 3–4 χρονών, έπαιζαν με μια μικρή μπάλα.
Το κορίτσι μιλούσε με τους γονείς του και κάποια στιγμή, πήρε θάρρος και πλησίασε τα παιδιά.
Σηκώθηκε, προχώρησε λίγα βήματα προς τα παιδιά…
Στάθηκε κοντά τους, διστακτική.
Έκανε μισή κίνηση να μιλήσει, αλλά γύρισε πίσω.
Επέστρεψε ξανά στους γονείς της. Τους άκουσα να της λένε:
«Δεν πειράζει, είναι λογικό να ντρέπεσαι. Έλα κάτσε εδώ δίπλα μας με τα κουβαδάκια σου και όποτε είσαι έτοιμη, ξαναπροσπαθείς.»
Λίγο αργότερα, η μπάλα κύλησε κοντά της. Το κορίτσι την έδωσε πίσω και τότε τους είπε:
«Να παίξω κι εγώ;»
Ξέρεις, όταν βλέπω γονείς του σήμερα να προσπαθούν, να αποδέχονται τα συναισθήματα ως κάτι φυσιολογικό και να μη τα κρύβουν κάτω από το χαλί, τότε σκέφτομαι ότι υπάρχει ελπίδα. Ελπίδα να μεγαλώσουν παιδιά που θα νιώθουν ασφαλή να είναι ο εαυτός τους.
Ελπίδα να αλλάξει κάτι στον κόσμο μας στο μέλλον».
