Το καλοκαίρι ήταν όμορφο, αλλά η επιστροφή στο σχολείο φέρνει κάτι που πολλές μαμάδες νιώθουν και συχνά φοβούνται να παραδεχτούν: ανακούφιση.
Δεν πέρασε πολύς καιρός από τότε που μετρούσα αντίστροφα τις ημέρες μέχρι να τελειώσει το σχολείο και να αρχίσουν οι καλοκαιρινές διακοπές. Τώρα, όμως, συνέβη κάτι εντελώς διαφορετικό: άρχισα να μετράω αντίστροφα μέχρι να επιστρέψουν τα παιδιά στα θρανία.
Η πρώτη μέρα του σχολείου έφτασε και, βλέποντάς τα να φεύγουν από την πόρτα με τις σχολικές τσάντες στην πλάτη και τα παγουρίνα στα χέρια, ένιωσα κάτι που ίσως δεν περίμενα: ανακούφιση και χαρά.
Και κάπου εκεί εμφανίστηκε και η ενοχή. Μήπως θα έπρεπε να μου λείπουν περισσότερο; Μήπως μια «καλή μαμά» πρέπει να δυσκολεύεται να αποχωριστεί τα παιδιά μετά από ένα γεμάτο καλοκαίρι;
Η απάντηση των ειδικών είναι καθησυχαστική: όχι. Το να χαίρεσαι που επιστρέφει η σχολική ρουτίνα δεν σημαίνει ότι αγαπάς λιγότερο τα παιδιά σου.
Γιατί περιμένω με ανυπομονησία την επιστροφή στο σχολείο
Το καλοκαίρι μας ήταν πραγματικά όμορφο. Περάσαμε χρόνο μαζί, κάναμε πράγματα, πήγαμε βόλτες και δημιουργήσαμε αναμνήσεις.
Όμως, όσο περνούσαν οι εβδομάδες, η καθημερινότητα στο σπίτι γινόταν όλο και πιο απαιτητική.
Οι καβγάδες μεταξύ των παιδιών αυξάνονταν, η επίσκεψη στην πισίνα που τον Ιούνιο έμοιαζε διασκεδαστική τον Αύγουστο άρχισε να μοιάζει περισσότερο με υποχρέωση και κάθε φορά που δεν είχα οργανώσει κάποια δραστηριότητα άκουγα το γνωστό: «Μαμά, βαριέμαι!»
Την ίδια στιγμή, άρχισαν να καταφθάνουν τα πρώτα μηνύματα για τη νέα σχολική χρονιά. Και αντί να αγχωθώ, ένιωσα σχεδόν ενθουσιασμό.
Σκέφτηκα ότι σύντομα θα έχω ξανά λίγο χρόνο για να πάρω μια ανάσα, ενώ τα παιδιά θα μπουν και πάλι σε ένα σταθερό πρόγραμμα ύπνου και καθημερινότητας.
Για εκείνα, βέβαια, η επιστροφή στο σχολείο δεν ήταν εξίσου ευχάριστη. Το πρωινό ξύπνημα, η προετοιμασία της σχολικής τσάντας, τα καθημερινά γεύματα και φυσικά οι εργασίες για το σπίτι δεν τους προκαλούσαν ιδιαίτερο ενθουσιασμό.
Για μένα, όμως, η επιστροφή στη ρουτίνα ήταν κάτι που είχα αρχίσει να χρειάζομαι.
Οι ειδικοί λένε ότι είναι απολύτως φυσιολογικό
Οι ειδικοί ψυχικής υγείας επισημαίνουν ότι δεν υπάρχει τίποτα προβληματικό στο να περιμένει ένας γονιός με χαρά την έναρξη της σχολικής χρονιάς.
Η παιδοθεραπεύτρια Abigail Stark εξηγεί ότι τα παιδιά συχνά λειτουργούν καλύτερα όταν υπάρχει σταθερότητα, πρόγραμμα και προβλεψιμότητα. Η επιστροφή στο σχολείο μπορεί να σημαίνει πιο οργανωμένα πρωινά και βράδια, πιο σταθερές ώρες ύπνου και φαγητού, αλλά και λιγότερες συγκρούσεις μεταξύ αδελφών.
Παράλληλα, η ανάγκη ενός γονιού να έχει ξανά λίγο προσωπικό χρόνο δεν αποτελεί ένδειξη έλλειψης αγάπης.
Μετά από μήνες κατά τους οποίους οι γονείς καλούνται να διαχειριστούν συνεχώς πρακτικά και συναισθηματικά ζητήματα, είναι απολύτως ανθρώπινο να χρειάζονται λίγο περισσότερο χώρο και χρόνο για τον εαυτό τους.
Η ενοχή που δημιουργούν τα social media
Ένας ακόμη λόγος που πολλοί γονείς αισθάνονται ενοχές είναι τα social media.
Αρκούν λίγα λεπτά scrolling για να δει κανείς αμέτρητες φωτογραφίες από «τέλειες» καλοκαιρινές στιγμές, οικογενειακές διακοπές, ηλιοβασιλέματα και αναρτήσεις που προτρέπουν τους γονείς να απολαύσουν κάθε στιγμή, επειδή τα παιδιά μεγαλώνουν γρήγορα.
Και κάπως έτσι μπορεί να δημιουργηθεί η λανθασμένη εντύπωση ότι αν ένας γονιός ανυπομονεί να επιστρέψουν τα παιδιά στο σχολείο, τότε δεν απόλαυσε αρκετά το καλοκαίρι ή δεν αγαπά αρκετά την οικογένειά του.
Όμως αυτό δεν είναι αλήθεια.
Το να θέλεις να επιστρέψει η καθημερινή ρουτίνα δεν σημαίνει ότι δεν πέρασες όμορφα με τα παιδιά σου. Σημαίνει απλώς ότι είσαι άνθρωπος με τις δικές σου ανάγκες και όχι μόνο γονιός.
Δεν υπάρχει ένας σωστός τρόπος να νιώθει ένας γονιός
Η μετάβαση από τις καλοκαιρινές διακοπές στη σχολική καθημερινότητα μπορεί να προκαλέσει πολλά και διαφορετικά συναισθήματα.
Χαρά, ανακούφιση, άγχος, νοσταλγία, ενθουσιασμό, ακόμη και ενοχές μπορούν να συνυπάρχουν.
Δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο «πρέπει» να αισθάνεται ένας γονιός.
Η γονεϊκότητα είναι γεμάτη αντιφατικά συναισθήματα. Μπορεί να αγαπάς βαθιά τα παιδιά σου και ταυτόχρονα να χαίρεσαι που θα περάσουν μερικές ώρες στο σχολείο. Μπορεί να σου λείπουν όταν λείπουν και παράλληλα να απολαμβάνεις τον χρόνο που έχεις μόνη σου.
Τα δύο αυτά συναισθήματα μπορούν να συνυπάρχουν.
Πώς να διαχειριστείτε τις ενοχές της επιστροφής στο σχολείο
Αν αισθάνεστε ενοχές επειδή περιμένατε με ανυπομονησία την έναρξη της σχολικής χρονιάς, υπάρχουν μερικοί τρόποι που μπορούν να βοηθήσουν.
Αναγνωρίστε αυτό που αισθάνεστε. Αντί να προσπαθείτε να διώξετε το συναίσθημα, δώστε του ένα όνομα. Η ανακούφιση, η κούραση ή η ανάγκη για προσωπικό χρόνο δεν είναι συναισθήματα για τα οποία χρειάζεται να απολογείστε.
Σκεφτείτε τι θα λέγατε σε έναν φίλο. Συχνά δείχνουμε στους άλλους πολύ περισσότερη κατανόηση από όση δείχνουμε στον εαυτό μας. Αν μια άλλη μαμά σάς έλεγε ότι χαίρεται που τα παιδιά της επέστρεψαν στο σχολείο, πιθανότατα δεν θα τη θεωρούσατε κακή μητέρα.
Δώστε στον εαυτό σας την άδεια να απολαύσει τον χρόνο του. Μερικές ώρες χωρίς τις καθημερινές απαιτήσεις της γονεϊκότητας μπορούν να είναι πολύτιμες. Χρησιμοποιήστε τις για ξεκούραση, δουλειά, φίλους ή απλώς για λίγη ησυχία.
Μην συγκρίνετε την οικογένειά σας με όσα βλέπετε στο διαδίκτυο. Οι φωτογραφίες στα social media δείχνουν συνήθως μία στιγμή και όχι ολόκληρη την πραγματικότητα μιας οικογένειας.
Θυμηθείτε τι έχει σημασία για εσάς. Δεν χρειάζεται να ακολουθείτε τα «πρέπει» που δημιουργούν οι άλλοι. Κάθε οικογένεια έχει διαφορετικές ανάγκες, διαφορετικούς ρυθμούς και διαφορετικό τρόπο ζωής.
Η επιστροφή στο σχολείο δεν σημαίνει λιγότερη αγάπη
Το γεγονός ότι ένας γονιός αισθάνεται ανακούφιση όταν ανοίγουν ξανά τα σχολεία δεν τον κάνει κακό γονιό.
Αντίθετα, η αναγνώριση των δικών μας αναγκών είναι σημαντικό κομμάτι της φροντίδας του εαυτού μας. Ένας γονιός δεν χρειάζεται να απολαμβάνει κάθε λεπτό της γονεϊκότητας για να είναι τρυφερός, παρών και υποστηρικτικός.
Μπορεί το καλοκαίρι να τελείωσε και τα παιδιά να επέστρεψαν στις τάξεις τους, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι χάθηκαν οι όμορφες στιγμές που προηγήθηκαν.
Και ναι, είναι απολύτως εντάξει να χαμογελάτε λίγο περισσότερο όταν κλείνει η πόρτα πίσω τους και αρχίζει ξανά η σχολική ρουτίνα.
