Ένα μεγάλο “ευχαριστώ” στους καθηγητές για την υπεράνθρωπη προσπάθεια που καταβάλλουν με την τηλεκπαίδευση

Όσοι έχετε παιδί μαθητή Γυμνασίου-Λυκείου δεν γίνεται να μην έχετε απαυδήσει και εσείς τις τελευταίες ημέρες με την κατάσταση κατά την διάρκεια της πρωινής τηλεκπαίδευσης.

Αρκεί να σταθείτε έξω από την πόρτα του δωματίου του για να ακούσετε τι προσπάθεια γίνεται από τους εκπαιδευτικούς προκειμένου να πραγματοποιήσουν με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αξιοπρέπεια το μάθημα, την ώρα που περί τα 20 παιδιά, το κάθε ένα μέσα από τη δική του οθόνη, πασχίζουν να ακούσουν, να καταλάβουν, να σημειώσουν, να ρωτήσουν με φωνές που συχνά ακούγονται σαν ρομποτικές και τελικά να συνδεθούν, με όλες τις έννοιες της λέξης.

“Το μόνο καλό της κατάστασης αυτής είναι ότι επιτέλους βλέπω τα πρόσωπά τους” μου έλεγε χθες φίλη εκπαιδευτικός, η οποία στον αντίποδα έχει πολλές ημέρες να δει τα πρόσωπα των δικών της παιδιών, αφού ο χρόνος που χρειάζεται για να προετοιμάσει το μάθημα για το Webex, αλλά και να επικοινωνήσει έπειτα με τους συναδέλφους της, ώστε να μοιραστούν εμπειρίες και ιδέες είναι απείρως περισσότερος από όταν τα σχολεία είναι ανοιχτά.

Και πριν βιαστείτε να απαντήσετε, ότι οι εκπαιδευτικοί που λειτουργούν με τέτοια συνέπεια στο επάγγελμά τους είναι ελάχιστοι στο δημόσιο, να γνωρίζετε ότι δεν είναι έτσι. Είναι πολλοί. Το καλύτερο; Μεγάλο μέρος αυτών είναι αναπληρωτές -τους μαθητές για τους οποίους μάχονται, συχνά δεν ξέρουν καν πώς ακριβώς τους λένε. Του χρόνου μπορεί να μην τους ξαναδούν. Όμως δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό σε μία κατάσταση αδιανόητα εξαντλητική για όλους, κατά την οποία η στήριξη του υπ. Παιδείας είναι σχεδόν ανύπαρκτη.

“Τις προάλλες αναγκάστηκα να βγάλω από το μάθημα δύο παιδιά, τα οποία δημιουργούσαν πανικό ακόμα και πίσω από την οθόνη. Η μαμά του ενός συνδέθηκε ξανά, μέσα από τον λογαριασμό του παιδιού της, και μου φώναζε με ποιο δικαίωμα το έκανα αυτό. Δεν με πτόησε. Για χάρη των υπολοίπων που παρακολουθούν με απεριόριστη υπομονή, εγώ θα συνεχίζω…” συνέχισε η φίλη φιλόλογος.

Το τελευταίο που χρειάζονται αυτοί οι εκπαιδευτικοί, την ώρα που ιδροκοπούν να συντονίσουν τους χρόνους τους, να κρατήσουν ζωντανό το ενδιαφέρον των μαθητών τους και να διατηρήσουν την “τάξη” όταν τα μικρόφωνα όλων είναι ανοιχτά, είναι την επίθεση και την αμφισβήτηση των γονιών.

Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα τύχει να βρίσκεστε στο σπίτι όταν το παιδί σας κάνει μάθημα μέσω Webex, σκύψτε στην οθόνη και πείτε ένα “ευχαριστώ” στον δάσκαλο του παιδιού σας… Θα κάνετε ένα δώρο τόσο στον ίδιο, όσο και στο παιδί σας που την ίδια ώρα θα σας παρακολουθεί και θα μαθαίνει την έννοια του σεβασμού στην εκπαίδευση.