Τα παιδιά ξέρουν να κρύβουν πολύ καλά την αλήθεια.
Όλοι θέλουμε να έχουμε σχέσεις με τα παιδιά μας, στις οποίες να αισθάνονται άνετα να μοιράζονται τα συναισθήματά τους, αλλά μερικές φορές μπορεί να είναι δύσκολο να τα κάνουμε να ανοιχτούν. «Ένα από τα πιο συνηθισμένα πράγματα που λέμε οι γονείς είναι: «Θέλω απλώς το παιδί μου να μου μιλάει» ή «Θέλω να νιώθω πιο συνδεδεμένος με το παιδί μου»», λέει η Viviana McGovern, LMFT, CEO και διευθύντρια νοσοκομείου.
Τα παιδιά συνήθως δεν μοιράζονται τα συναισθήματά τους μόνο και μόνο επειδή τους το ζητάμε. «Πρέπει να αισθάνονται συναισθηματικά ασφαλή για να το κάνουν», λέει η McGovern. Πώς να χτίσουμε αυτό το αίσθημα ασφάλειας; Φροντίζοντας τα παιδιά μας να αισθάνονται ότι τα ακούμε, ότι δεν τα κρίνουμε και ότι όταν ανοιχτούν, θα βρουν υποστήριξη. «Η συναισθηματική ασφάλεια χτίζεται σε μικρές, καθημερινές στιγμές, όχι μόνο κατά τη διάρκεια των «μεγάλων συζητήσεων», λέει η McGovern.
Πώς όμως θα βοηθήσετε τα παιδιά σας να αισθάνονται συναισθηματικά ασφαλή;
Τα παιδιά πρέπει να αιστανθούν συναισθηματικά ασφαλή για να σας ανοιχτούν και την ίδια στιγμή πρέπει να αναγνωρίσετε τα σημάδια που δείχνουν ότι μπορεί να αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
Σημάδια ότι τα παιδιά δεν αισθάνονται ασφαλή να ανοιχτούν
Πώς μπορείτε λοιπόν να καταλάβετε ότι το παιδί σας μπορεί να μην αισθάνεται αρκετά ασφαλές για να επικοινωνήσει ελεύθερα; Σύμφωνα με τον McGovern, υπάρχουν τέσσερα πιθανά σημάδια
Συχνά κλείνονται όταν τους κάνετε ερωτήσεις ή σας απαντούν με μία μόνο λέξη.
Μπορεί να φαίνονται ασυνήθιστα νευρικά ή υπερβολικά προσεκτικά όταν είναι μαζί σας.
Μπορεί να μοιράζονται μόνο επιφανειακά πράγματα για τη ζωή τους και να αποφεύγουν οτιδήποτε πιο συναισθηματικό.
Μπορεί να αισθάνονται πιο άνετα να εμπιστεύονται τους συνομηλίκους τους, τους δασκάλους τους ή άλλους ενήλικες.
Η Victoria Grinman, PhD, LCSW-R, ψυχοθεραπεύτρια λέει ότι τα σημάδια που δείχνουν ότι το παιδί σας δεν αισθάνεται αρκετά ασφαλές για να ανοιχτεί σε εσάς μπορούν να χωριστούν σε δύο βασικές κατηγορίες: στα πιο προφανή σημάδια και στα πιο διακριτικά σημάδια.
Προφανή σημάδια
Ορισμένα σημάδια που δείχνουν ότι το παιδί σας δεν αισθάνεται ασφαλές να σας ανοιχτεί είναι πολύ πιο αναγνωρίσιμα. Σύμφωνα με την Grinman, αυτά περιλαμβάνουν:
Αρνητική στάση (άρνηση επικοινωνίας)
Άγνοια
Ψέματα
Έλλειψη ενδιαφέροντος
Αποφυγή οπτικής επαφής
Αποφυγή με σαρκασμό, χιούμορ ή στάση «δεν με νοιάζει»
Πιο διακριτικά σημάδια
Δεν είναι όλα τα σημάδια συναισθηματικής απόσυρσης εμφανή, λέει ο Grinman, αλλά μπορεί να φαίνονται ως το αντίθετο. Μερικά παιδιά αντίθετα γίνονται:
Υπερβολικά υπάκουα
Τελειομανή
Πρόθυμα να ευχαριστήσουν
Τι να κάνετε με αυτές τις συμπεριφορές; Τα παιδιά συχνά συμπεριφέρονται έτσι «όχι επειδή είναι «εύκολα παιδιά», αλλά επειδή φοβούνται να σας απογοητεύσουν», περιγράφει ο Grinman.
Λάβετε επίσης υπόψη ότι η επικοινωνία είναι αμφίδρομη και συχνά οι ίδιοι οι γονείς επωφελούνται από τη θεραπεία. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα αν αισθάνεστε ενοχλημένοι από την έλλειψη επικοινωνίας ή τον τρόπο επικοινωνίας του παιδιού σας ή αν δεν ξέρετε πώς να αντιδράσετε.
Πώς να κάνετε το παιδί σας να ανοιχτεί
Αν θέλετε το παιδί σας να σας ανοιχτεί περισσότερο, η Grinman προτείνει να στρέψετε την προσοχή σας προς τα μέσα. «Αν ένας γονιός είναι δυσλειτουργικός, το παιδί θα δυσκολευτεί να συν-ρυθμιστεί», εξηγεί. «Συχνά, γονείς και παιδιά καταλήγουν σε ένα σενάριο συν-εσκαλάρωσης αντί για συν-ρύθμισης, με αποτέλεσμα όλοι να αποσυνδέονται».
Πριν ασχοληθείτε με το παιδί σας ή του ζητήσετε να ανοιχτεί, η Grinman συνιστά να προσέξετε τον τόνο της φωνής, τη στάση του σώματος και την αναπνοή σας. Ρωτήστε τον εαυτό σας: Είστε αρκετά ήρεμοι για να δεχτείτε ό,τι μπορεί να σας πει χωρίς να το κρίνετε ή να πανικοβληθείτε;
«Το καλύτερο εργαλείο για τους γονείς πριν τους προσφέρω συμβουλές ή στρατηγικές για την ανατροφή των παιδιών είναι η συνειδητοποίηση ότι η εστίαση στην εμπειρία τους ως γονείς και η αυτογνωσία τους είναι η καλύτερη προτίμηση για μια επιτυχημένη ανατροφή των παιδιών», λέει η Grinman.
Αφού συγκεντρωθείτε, ο Grinman συνιστά τις ακόλουθες συμβουλές για να κάνετε το παιδί σας να ανοιχτεί:
Δημιουργήστε παραδόσεις που ενθαρρύνουν τη σύνδεση, όπως συζητήσεις κατά τη διάρκεια της διαδρομής με το αυτοκίνητο, τελετουργίες πριν τον ύπνο ή ήσυχες δημιουργικές στιγμές.
Δημιουργήστε χώρο για τα συναισθήματα του παιδιού σας χωρίς να το πιέζετε να ανοιχτεί.
Σκεφτείτε να πείτε πράγματα όπως: «Δεν χρειάζεται να μιλήσεις πριν είσαι έτοιμος. Θέλω μόνο να ξέρεις ότι είμαι εδώ όταν είσαι έτοιμος».
Βοηθήστε το παιδί σας να ονομάσει τα συναισθήματά του χωρίς ντροπή.
Επικυρώστε τα συναισθήματά του χωρίς να το κρίνετε (π.χ. «Αυτό ακούγεται απογοητευτικό» ή «Κι εγώ θα ήμουν λυπημένος αν συνέβαινε αυτό»).
Αναλάβετε την ευθύνη για τα λάθη σας. Αν οι προηγούμενες αντιδράσεις σας δεν έχουν δημιουργήσει ένα ασφαλές περιβάλλον για το παιδί σας να μοιραστεί τα συναισθήματά του, διορθώστε το λέγοντας κάτι όπως: «Εγώ θα σε παρακολουθώ ότι και αν μου πεις.»
Translated with DeepL.com (free version)
Πηγή: www.parents.com
