Μία ξεχωριστή συνέντευξη για τη (νέα) ζωή, το όραμα, την οικογένεια και τις αξίες.
Σε μια Ελλάδα που γερνά με ανησυχητικά γρήγορους ρυθμούς, το δημογραφικό πρόβλημα έχει πάψει να είναι απλώς μια στατιστική, έχει γίνει υπαρξιακό ζήτημα, όπως τονίζει στη συνέντευξή του ο Δρ. Χανδακάς. Η υπογεννητικότητα δεν αφορά μόνο σε αριθμούς, αφορά στο μέλλον των παιδιών μας, των κοινοτήτων μας και τελικά της ίδιας της χώρας μας. Σε αυτό το πλαίσιο, η στήριξη της οικογένειας και η ενίσχυση των γεννήσεων δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη.
Ο Δρ. Στέφανος Χανδακάς, Μαιευτήρας – Γυναικολόγος Αναπαραγωγής, δεν περιορίζεται στον ρόλο του γιατρού. Με την ίδρυση της HOPEgenesis και τον ηγετικό του ρόλο στο Νοσοκομείο ΜΗΤΕΡΑ, έχει αφιερώσει τη ζωή του όχι μόνο στο να φέρνει νέες ζωές στον κόσμο, αλλά και στο να δίνει ελπίδα σε γυναίκες, οικογένειες και ολόκληρες κοινότητες που απειλούνται με ερημοποίηση.
Μιλά μαζί μας για την τεχνολογία που συναντά την ιατρική, για την πολιτεία που οφείλει να στηρίξει έμπρακτα τη μητρότητα, αλλά και για τις προσωπικές αξίες που τον καθοδηγούν ως γιατρό, ηγέτη, αθλητή και -πάνω απ’ όλα- πατέρα.
Δρ. Χανδακά, ποιο θεωρείτε το πιο καθοριστικό σημείο στην ιατρική σας καριέρα μέχρι σήμερα;
Στην οικογένειά μου έχουμε την τιμή να είμαι 4η γενια ιατρών. Το πιο καθοριστικό σημείο ήταν η απόφασή μου να εξειδικευτώ στην αναπαραγωγική ενδοσκοπική και ρομποτική γυναικολογική χειρουργική. Μια μεγάλη εξέλιξη της γυναικολογίας που συμβαδίζει και με την εξέλιξη της τεχνολογίας. Η επαφή με ζευγάρια που παλεύουν για να αποκτήσουν παιδί με έφερε σε ένα βαθύτερο επίπεδο κατανόησης της ανθρώπινης ανάγκης για οικογένεια. Ήταν επίσης ο σπόρος για τη μετέπειτα δημιουργία της HOPEgenesis.
Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζετε σήμερα ως γιατρός σε έναν τόσο εξειδικευμένο τομέα;
Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να κρατήσουμε την ιατρική καινοτομία προσβάσιμη και ανθρώπινη. Η τεχνολογία εξελίσσεται, αλλά ο ανθρώπινος παράγοντας παραμένει κρίσιμος. Κάθε περιστατικό είναι μοναδικό και απαιτεί εξατομικευμένη προσέγγιση. Οι νέες τεχνολογίες όπως το ΑΙ έρχονται για να βοηθήσουν σε αυτήν την προσπάθεια, πάντα σε συνεργασία με το ανθρώπινο δυναμικό.
Ποια είναι η φιλοσοφία σας ως Πρόεδρος του ΔΣ του Μητέρα;
Πιστεύω σε ένα σύστημα υγείας που λειτουργεί με διαφάνεια, ποιότητα και ανθρωποκεντρική προσέγγιση. Το ΜΗΤΕΡΑ πρέπει να είναι φάρος ασφάλειας, καινοτομίας, εκπαιδευσης και εμπιστοσύνης για κάθε γυναίκα , παιδί και την οικογένεια.
Πώς ισορροπείτε τον ρόλο του γιατρού με εκείνον του διοικητικού στελέχους;
Με σωστή ομάδα και ξεκάθαρες προτεραιότητες. Δεν σταματώ να είμαι γιατρός, ακόμα και όταν λαμβάνω διοικητικούς ρόλους. Η ιατρική μου ταυτότητα καθοδηγεί το ήθος της διοίκησης.
Πώς σας επηρέασε ο αθλητισμός στον τρόπο που εργάζεστε και ηγείστε σήμερα;
Ο αθλητισμός μου έμαθε πειθαρχία, ομαδικότητα και αντοχή. Στην ιατρική και στη διοίκηση, χρειάζεσαι τις ίδιες αρχές για να ξεπερνάς εμπόδια και να πετυχαίνεις στόχους.
Ποιος είναι ο ρόλος σας στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή και ποια είναι η αποστολή της στον σύγχρονο αθλητισμό;
Ως olympian και Μέλος της ολυμπιακής οικογένειας από το 1996 ως αθλητής της ολυμπιακης ομαδας ιστιοπλοιας, σήμερα είμαι Γενικός Γραμματεας με στόχο την προώθηση της ιεραρχίας στον ελληνικό αθλητισμό με σεβασμό στα σωματεία, τις ομοσπονδίες και τους αθλητές μας. Η αποστολή μας είναι να επαναφέρουμε τις αρχές του ολυμπισμού ως οδηγό ζωής και υγιούς ανάπτυξης των νέων και να δημιουργήσουμε τη νέα γενιά ολυμπιονικών αλλά και προτύπων για την ελληνική κοινωνία.
Πώς καταφέρνετε να διατηρείτε την ισορροπία ανάμεσα σε τόσους διαφορετικούς ρόλους;
Με αγάπη για ό,τι κάνω και με την υποστήριξη της οικογένειάς μου και της συζύγου μου που τα υπομένει όλα! Η οργάνωση, η εμπιστοσύνη στην ομάδα μου και η προσωπική φροντίδα είναι βασικά εργαλεία.
Ποιο θεωρείτε ότι είναι το μεγαλύτερο επίτευγμά σας μέχρι σήμερα;
Αναμφισβήτητα η οικογένεια μου, οι τέσσερις κόρες μου, η Αλεξάνδρα μου, η Αθανασία μου, η Ράνια μου και η Πένυ μου και βέβαια η σύζυγος μου η Ελίνα, ο πυλώνας και υποστηρικτής όλης αυτής της πολυσχιδούς δραστηριότητας.
Τι σας ενέπνευσε να ιδρύσετε την HOPEgenesis και ποια ήταν η αρχική σας αποστολή;
Η υπογεννητικότητα στην Ελλάδα είναι ένα υπαρξιακό ζήτημα. Η ιδέα ήρθε όταν είδα τη στατιστική πραγματικότητα να συγκρούεται με ανθρώπινες ιστορίες εγκατάλειψης Ειδικά στις ακριτικές νησιωτικές και ηπειρωτικές περιοχές, η αποστολή μας ήταν ξεκάθαρη: καμία γυναίκα να μη στερηθεί τη δυνατότητα μητρότητας λόγω τόπου ή οικονομικής δυσκολίας. Η μητρότητα είναι δικαίωμα και όχι προνόμιο.
Ποια είναι τα βασικά αποτελέσματα της δράσης της HOPEgenesis μέχρι σήμερα;
Πάνω από 900 γεννήσεις σε απομακρυσμένες περιοχές, υποστήριξη της εγκυμοσύνης και του τοκετού, υποστήριξη σε θέματα εξωσωματικής γονιμοποίησης, δημιουργία παιδικών σταθμών και παιδικών χαρών, αθλητικές εγκαταστάσεις και γενικότερη υποστήριξη της οικογένειας, καθώς και σημαντική κοινωνική ευαισθητοποίηση για το ζήτημα της υπογεννητικότητας. Παράλληλα, έχουμε εκπονήσει μία σειρά από μελέτες για πρώτη φορά στην Ελλάδα ενώ συμμετέχουν ενεργά σε μεγάλα συνέδρια για το δημογραφικό με διεθνή συνεργάτες όπως για παράδειγμα το περιοδικό economist.
Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερη πρόκληση στο ζήτημα της υπογεννητικότητας στην Ελλάδα;
Η ανασφάλεια των νέων ζευγαριών – οικονομική, επαγγελματική και κοινωνική. Χρειάζεται ένα περιβάλλον που να στηρίζει ενεργά τη μητρότητα και την οικογένεια, με ουσιαστικά μέτρα, ενώ παράλληλα πρέπει να αλλάξει το αφηγημα που σήμερα λέει ότι η δημιουργία οικογένειας είναι σήμερα δύσκολη δυσβάσταχτη σχεδόν αδύνατη.
Πώς μπορεί η πολιτεία να υποστηρίξει καλύτερα τέτοιες πρωτοβουλίες;
Με φορολογικά κίνητρα, στήριξη σε υποδομές υγείας σε απομονωμένες περιοχές και προγράμματα για οικονομικη υποστηριξη και σε θεματα υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.
Ποιο είναι το προσωπικό σας όραμα για το μέλλον της υγείας και της οικογένειας στην Ελλάδα;
Μια Ελλάδα που θα υποδέχεται κάθε νέα ζωή με φροντίδα και αξιοπρέπεια. Που η υγεία θα είναι δικαίωμα και όχι προνόμιο, και η οικογένεια θα αποτελεί κεντρικό πυλώνα ανάπτυξης και ελπίδας.
