“Ο έφηβος γιος μου δέχεται bullying επειδή έκανε το εμβόλιο του κορωνοϊού”

“Εδώ και μερικές ημέρες ο έφηβος γιος μου πραγματοποίησε την πρώτη δόση του εμβολιασμού του κατά της Covid-19. Επρόκειτο για μια απόφαση που επί της ουσίας πήρε μόνος του, παρακολουθώντας τις ειδήσεις και το τι γίνεται σε χώρες του εξωτερικού που χάρη στην υψηλή εμβολιαστική κάλυψη αρχίζουν να μειώνουν τα μέτρα. Επιπλέον, δεδομένου ότι πρόκειται για καλό μαθητή, δεν ήθελε να χάσει μαθήματα ούτε από το σχολείο ούτε από το φροντιστήριο αν τυχόν αρρώσταινε. Ωστόσο, από τη στιγμή που είπε στους συμμαθητές του, ότι εμβολιάστηκε, δέχεται ένα εξοργιστικό κύμα bullying, από παιδιά που τον αποκαλούν ‘μπόλι’ και προσπαθούν να τον περιθωριοποιήσουν, κοροϊδεύοντάς τον, ότι εξαιτίας του εμβολίου σε λίγο καιρό θα πεθάνει κλπ… Όπως ήταν φυσικό, η κατάσταση αυτή τον έχει επηρεάσει, σε βαθμό που να μη θέλει να πάει στο σχολείο και αναρωτιέμαι πώς πρέπει να το χειριστώ.”

Με αυτά τα λόγια, μια μαμά αναγνώστρια του Infokids.gr επικοινώνησε μαζί μας, ζητώντας βοήθεια από τους ειδικούς με τους οποίους γνωρίζει πως η σελίδα μας συνεργάζεται. Με τη σειρά μας επικοινωνήσαμε με τη Γραμμή 1056 του Χαμόγελου του Παιδιού και ζητήσαμε την άποψη της ψυχολόγου, την οποία αξίζει να διαβάσει κάθε γονιός που φοβάται πως το παιδί του βρίσκεται σε αυτή τη θέση:

“Πρώτα απ’όλα χρειάζεται να κατανοήσουμε πώς το παιδί έχει βιώσει όλη αυτή την εμπειρία. Τι συναισθήματα του έχουν δημιουργηθεί και πώς θα την περιέγραφε. Για να γίνει αυτό, απαιτείται το παιδί να έχει καλή επικοινωνία με τη μητέρα του, να την εμπιστεύεται και να μην ντρέπεται να της μιλήσει.

Έπειτα, πρέπει να δούμε τι έκταση έχει πάρει όλο αυτό. Πόσα και ποια παιδιά είναι που ασκούν το bullying, είναι όλη η τάξη; Με ποιον τρόπο. Επίσης, εκτός από τους άμεσα εμπλεκόμενους, πιθανώς υπάρχουν και παιδιά που παρατηρούν χωρίς να παίρνουν θέση. Ας ρωτήσει, λοιπόν, η μαμά ‘οι φίλοι σου τι κάνουν εκείνη την ώρα; Γιατί δεν τους ζητάς βοήθεια;’. Τις περισσότερες φορές, αν τα άτομα αυτά επενέβαιναν, η λεκτική βία θα σταματούσε άμεσα. Αν το παιδί, όμως, έχει κάποιους φίλους που θα μπορούσαν να το βοηθήσουν, ας μην διστάζει να ζητήσει βοήθεια.

Η μαμά πρέπει να ξεκαθαρίσει στο παιδί, ότι δεν φταίει εκείνο γι’αυτό που συμβαίνει. Δεν έχει κάνει κάτι κακό: ‘Δεν ντρεπόμαστε εμείς για κάτι άσχημο που κάνουν οι άλλοι. Εσύ να είσαι υπερήφανος για τον εαυτό σου, για τα χαρακτηριστικά σου που σε κάνουν ξεχωριστό, για τους φίλους σου που σε αγαπάνε. Είναι δικό τους το πρόβλημα, όχι δικό σου. Οι άλλοι άνθρωποι αν θέλουν να βρουν κάτι κακό πάνω σου και να σου επιτεθούν, θα το κάνουν ανεξάρτητα από το τι εσύ επιλέγεις’. Και να το ενθαρρύνει να στηρίξει την απόφασή του, όπως και κάθε του απόφαση.

Είναι σημαντικό το παιδί να μη νιώθει απομονωμένο. Έτσι, η μητέρα πρέπει να επικοινωνεί με το παιδί, να στηρίζει τη στάση του και, γιατί όχι, να ζητήσει και τη βοήθεια του σχολείου σε αυτό, ώστε να ξέρει το παιδί ότι υπάρχει ένα πρόσωπο αναφοράς στο σχολείο από το οποίο να ζητήσει υποστήριξη.

Τέλος, μπορεί το παιδί να φοβάται να το ‘μαρτυρήσει’ αυτό που του συμβαίνει, όμως πρέπει να του γίνει σαφές, ότι το ‘ζητάω βοήθεια’ με το ‘μαρτυράω’ έχει μεγάλη διαφορά. Ουσιαστικά ‘υπερασπίζομαι τον εαυτό μου. Και δεν έχει κανείς το δικαίωμα να μου συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο.’

Φυσικά, αν παρατηρήσει κάποια αλλαγή στο παιδί της, να μη διστάσει να μιλήσει σε κάποιον ειδικό.”

Διαβάστε ακόμα:

Ένας Οκτώβρης γεμάτος μουσικές αποχρώσεις περιμένει τα παιδιά στο Μέγαρο Μουσικής: Δείτε τα εκπαιδευτικά προγράμματα

Παράνομη η απεργία των εκπαιδευτικών για την αξιολόγηση – Tα αιτήματα ΔΟΕ και ΟΛΜΕ- Πώς τα αντικρούει η Κεραμέως

Αυτό είναι το ολοκαίνουργιο Πάρκο Τσέπης που απέκτησε η Αττική